บทที่ 4 เปลี่ยนแปลง

บทที่4

เปลี่ยนแปลง

ปัจจุบัน

ตอนนี้เพื่อนๆทั้งหกคนมารวมตัวกันอยู่ที่โต๊ะประจำโดยมีวริศราที่กำลังร้องไห้โดยมีปถพีร์คอยปลอบ 

เขามองเพื่อนสาวที่นั่งร้องไห้ด้วยความกังวลยัยเนิร์ดนี่ไม่เคยมีความรักสินะไม่ได้การแล้ว ยังไงวันนี้เขาก็ต้องพาวริศราไปเปลี่ยนแปลงตัวเองให้ได้เพื่อตัวของเธอเอง

“นี่ ไม่ต้องร้องแล้ว เธอไปกับฉัน” ปถพีร์เอ่ยบอกเพื่อนสาว

“ไปไหน” วริศราเอ่ยถามด้วยน้ำตา

“ไปเปลี่ยนลุคไง ยิ่งทำตัวแบบนี้ไอ้แทนมันยิ่งได้ใจ ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาว่าเพื่อนของฉันแบบนี้อีก” ปถพีร์เอ่ยก่อนจับมือของวริศราเดินออกไป

“ไอ้พี รอด้วย” ธีรธรเอ่ยก่อนเดินตามทั้งคู่ไป

“งั้นเราก็ตามพวกนั้นไปเถอะ” ริสาเอ่ย

“อือ” 

ทั้งหมดเดินทางไปยังห้างสรรพสินค้าชื่อดังก่อนที่

ปถพีร์จะลากเพื่อนสาวของตนเข้าไปยังร้านชายเสื้อผ้าหรูภายในห้าง

“เจ๊พาฉันมาที่นี่ทำไม” วริศราเอ่ยถามพลางมองหน้าชายหนุ่มที่กำลังยืนกอดอก

“สวัสดีค่ะคุณพี วันนี้ต้องการอะไรดีคะ” พนักงานสาวเอ่ยถามอย่างเป็นมิตร

“ช่วยเปลี่ยนลุคผู้หญิงคนนี้ให้เป็นสาวสวยแซ่บทีครับ” ปถพีร์เอ่ยบอกพนักงาน

“ได้เลยค่ะ คุณผู้หญิงเชิญด้านในนะคะ” พนักงานสาวเอ่ยก่อนผายมือไปทางห้องหลังร้าน

“เจ๊ ฉันแต่งไม่ได้หรอก ฉันมันไม่สวย แว่นก็หนา เจ๊จะเปลี่ยนกาให้เป็นหงส์มันทำไม่ได้หรอก” วริศราเอ่ยออกมาพลางคิดถึงเรื่องที่แทนคุณดูถูกเธอ

“ถ้ายังเอาแต่ดูถูกตัวเองแบบนี้ ไอ้แทนมันต้องหัวเราะเยาะเธอแน่ เชื่อฉัน เธอทำได้อยู่แล้วไม่ต้องไปสนเสียของใคร เธอทำเพื่อตัวเธอเอง” ปถพีร์เอ่ย

“อือ ก็ได้ฉันจะเปลี่ยนตัวเอง” วริศราสูดหายใจเข้า

ลึกก่อนจะก้าวขาเดินตามพนักงานเข้าไป 

“เอาจริงหรือพี” ริสาเอ่ยถามอย่างไม่มั่นใจ

“จริงสิ ถ้าเมยยังเป็นแบบนี้ไอ้แทนนั้นได้ตามดูถูกอีกแน่ เพราะฉะนั้นฉันจะต้องเปลี่ยนเมยให้ได้” ปถพีร์เอ่ยออกมา

“พวกเธอไม่ต้องห่วงหรอก พีมันสายแฟชั่นรับรองว่าเมยจะต้องออกมาสวยแน่นอน” กรรชัยเอ่ย

“แต่ก็สงสารเมยนะ อุส่าตั้งใจทำเค้กไปให้ไอ้แทนแต่กลับโดนมันหลอก แถมยังโดนมันดูถูกอีก” อดิษรเอ่ย

“นั่นสิ เมยจะเสียใจขนาดไหนก็ไม่รู้” ช่อผกาเอ่ยอย่างห่วงๆ

“พวกเธอไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะทำให้ไอ้มันแทนเสียใจที่ทำแบบนั้นกับเมย” ปถพีร์เอ่ย

“แต่เอาจริงๆ แทนมันก็ทำเกินไปจริงๆนะที่มาเล่นกับความรู้สึกของเพื่อนเราแบบนี้ โคตรไม่แมนเลย” ธีรธรเอ่ย

“ถ้าฉันรู้ว่าแทนจะทำแบบนี้ฉันจะไม่ให้มันเข้ามาเลย” ริสาเอ่ยออกมาด้วยความโมโห

“พวกแก ฉันเป็นยังไงบ้าง” วริศราเดินออกมาพร้อมกับชุดกระโปรงสีขาวเปิดไหลาผมยาวมัดรวบขึ้นสูง เมื่อเห็นแบบนั้นปถพีร์ถึงกลับนิ่งไปเพราะความสวยของเธอ

“โหเมย สวยมาก” ริสาเอ่ยออกมาก่อนจะรีบเดินมาหาเพื่อนสาวของตน

“ฉันสวยจริงๆหรือ” วริศราเอ่ยอย่างไม่มั่นใจ

“สวยจริงๆ ฉันไม่ได้โกหก ไม่เชื่อแกก็ลองดูกระจกสิ” ริสาพาวริศรามายังงกระจกบานใหญ่ภายในร้าน

เมื่อวริศรามองตัวเองในกระจกเธอก็ต้องตกใจเมื่อเห็นว่าตอนนี้เธอได้เปลี่ยนจากยัยแว่นเนิร์ดมมาเป็นผู้เป็นคนได้

“เป็นยังไงบ้างคะคุณวิน ถูกใจมั้ยคะ” พนักงานสาวเอ่ยถาม

“ดีมาก งั้นเอาชุดที่เข้ากับผู้หญิงคนนี้สิบชุดรวมชุดนี้แล้วคิดเงินเลย นี่บัตรครับ” ปถพีร์ยื่นบัตรของตนให้แก่พนักงาน

“เจ๊ ไม่เอามันเยอะไป” วริศราเอ่ยด้วยความเกรงใจ

“ไม่เยอะหรอก แต่แว่นเธอมันก็หนาเกินไปจริงๆแหละ” ปถพีร์มองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความขัดใจ ที่จริงแล้ววริศราก็สวยมากแต่เธอแค่ไม่แต่งตัวเลยทำให้ดูเหมือนเด็กเนิร์ดเฉยๆ

“แล้วต้องทำยังไง” วริศราเอ่ยถาม

“ไป ฉันจะพาเธอไปทำคอนแทคเลนส์ ของที่เหลือส่งไปที่คอนโดผมเลยนะครับ” ปถพีร์เอ่ยบอกพนักงานก่อนจับมือลากวริศราไปยังร้านแว่นอีกฝั่ง

เมื่อเห็นแบบนั้นเพื่อนๆของพวกเขาก็รีบเดินตามไปทันที พอมาถึงร้านปถพีร์ก็สั่งให้พนักงานมาวัดค่าสายตาและทำคอนแทคเลนส์ทันที เขาซื้อแบบชุดใหญ่ที่สามารถใส่ได้หลายเดือนเพื่อที่จะให้วริศราได้ใส่เรียน

ถึงแม้ว่าฝ่ายหญิงจะปฏิเสธแต่มีหรือที่ปถพีร์จะยอม ในเมื่อตัดสินใจเปลี่ยนลุคแล้วก็ต้องไปให้สุด

หลังจากที่วริศราได้คอนแทคเลนส์มาเธอก็ใส่มันทันที 

เมื่อหญิงสาวเปลี่ยนลุคจากเด็กเนิร์ดธรรมดามาเป็นสาวสวยในตอนนี้ก็ทำให้ปถพีร์ใจเต้นขึ้นมา ยัยเนิร์ดนี่สวยขนาดนี้เลยหรือ

“เจ๊ เจ๊เหม่ออะไรเนี่ย” วริศราเข้ามาเขย่าแขนของชายหนุ่ม

“ห้ะ อ่อสวยๆ” ปถพีร์รีบตอบ

“ฉันไม่ได้ถามว่าสวยมั้ย ฉันถามว่าเจ๊เป็นอะไร” วริศราหัวเราะเบาๆ

“ไม่ได้เป็นอะไร ตอนนี้ลุคก็เปลี่ยนแล้ว ตาก็มองเห็นแล้ว พรุ่งนี้มาเรียนตอนเช้าต้องแต่งหน้ามาด้วยนะ” ปถพีร์เอ่ยออกมา

“ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวฉันจะแต่งหน้าให้เอง” ช่อผกาเอ่ยออกมา

“โอเค งั้นถ้าพรุ่งนี้ทำให้ไอ้แทนมันเสียดายได้ ฉันจะพาไปเลี้ยง” ปถพีร์เอ่ยออกมา

“เจ๊พูดแล้วนะ พรุ่งนี้ฉันจะสวยให้ดู” วริศรามั่นใจกว่าเดิมเมื่อเพื่อนๆของเธอเอ่ยชม อีกทั้งกำลังใจจากทุกคนในกลุ่มที่ทำให้เธอมั่นใจในตัวเอง

ตอนนี้เธอก็เกลียดผู้ชายที่ชื่อแทนไทเข้าเส้น ครั้งนี้เธอจะทำให้แทนไทเสียดายเธอไปตลอดชีวิต และการเปลี่ยนแปลงตัวเองครั้งนี้ไม่ใช่เพราะอยากให้เขาสนใจ แต่เป็นการเปลี่ยนตัวเองครั้งใหญ่ที่จะทำให้เขาไม่มีวันเอื้อมมือมาถึงเธออีก